TL;DR — Shiraz en syrah zijn exact dezelfde druif. De naam op het etiket verraadt de stijl: syrah wijst op de koele Franse aanpak met frisse zuren, viooltjes en zwarte peper, shiraz op de warme Australische stijl met rijpe braam, chocolade en een vollere body. Die pepertoets is geen verbeelding maar een molecule die bij hitte afbreekt. Allebei schenk je tussen 16 en 18 graden.
Een klant zette vorig najaar twee flessen op mijn toog en vroeg welke van de twee de echte was. Links een Australische shiraz, rechts een Franse syrah. Hij had gelezen dat het dezelfde druif is en geloofde het niet, want de ene rook naar chocolade en de andere naar peper.
Hij had gelijk over wat hij rook en ongelijk over de druif. Hieronder staat waar dat verschil vandaan komt, welk molecuul achter die peper zit en welke fles bij welke avond past.
Geschreven door Tom Beirnaert, wijn-expert & oprichter van The Wine Box.
Wat is het verschil tussen shiraz en syrah?
Shiraz en syrah zijn exact dezelfde druif. De naam verraadt de stijl, niet de soort: staat er syrah op het etiket, dan mikt de wijnmaker op het Europese koelklimaatprofiel met spanning, zuren en specerijen. Staat er shiraz, dan krijg je de warmklimaatstijl met rijp fruit, concentratie en een rondere textuur.
Dat de druif volledig Frans is, staat sinds 1998 vast. Onderzoek onder leiding van dr. Carole Meredith (University of California, Davis) en Jean-Michel Boursiquot (ENSA Montpellier) toonde met DNA-merkers aan dat syrah een natuurlijke kruising is van twee inheemse rassen: de blauwe Dureza uit de Ardèche en de witte Mondeuse Blanche uit de Savoie. De wieg van de druif ligt dus in het noordelijke Rhône-dal. Meer over zulke stambomen staat in druivenrassen uitgelegd.
De tweede naam is een schrijffout die is blijven plakken. James Busby verzamelde in 1831 en 1832 stekken op de heuvel van Hermitage en noteerde de druif fonetisch als Scyras en Ciras. In januari 1833 kwamen die stokken aan in Sydney aan boord van de Camden. De Australische tongval maakte er Shiraz van, en halverwege de negentiende eeuw schreef iedereen het zo.
Het verhaal over kruisvaarders die de druif uit de Perzische stad Shiraz meebrachten, klopt dus niet. Die stad maakte eeuwenlang naam met witte wijn. Dezelfde verwarring speelt bij pinot grigio en pinot gris, waar één druif twee namen draagt. Bij merlot en cabernet sauvignon gaat het wél om twee verschillende druiven.
Shiraz tegenover syrah: wat het klimaat met de druif doet
Het smaakverschil komt van temperatuur. In koele terroirs zoals de noordelijke Rhône bouwt de druif traag suiker op, behoudt ze haar zuren en blijft de alcohol rond 12,5 tot 13,5 procent. In Barossa Valley en McLaren Vale stapelt de suiker snel op en verdwijnt het appelzuur door de warme nachten, wat wijnen van 14,5 tot 15,5 procent oplevert met fluwelen tannines.
| Parameter |
Koelklimaat-syrah (noordelijke Rhône) |
Warmklimaat-shiraz (Barossa Valley, McLaren Vale) |
| Zuurgraad |
Hoog en levendig, pH 3,40 tot 3,60 |
Laag tot medium, pH 3,70 tot 3,95 |
| Alcohol |
12,5 tot 13,5 procent |
14,5 tot 15,5 procent, soms 16 |
| Tannine |
Fijnmazig, hoekig, krijtachtig |
Breed, rijp, fluweelachtig |
| Aroma's |
Zwarte bes, zure kers, viooltjes, zwarte peperkorrel, olijventapenade, gerookt spek |
Bramenjam, pruimenmoes, pure chocolade, vanille, drop, espresso, menthol |
| Houtgebruik |
Frans eiken, gebruikte demi-muids van 500 tot 600 liter, matige toast |
Amerikaans of Frans eiken, nieuwe barriques van 225 liter, zware toast |
| Bij welk eten |
Lamsbout, fazant, haas, Vlaams stoofvlees, truffelrisotto |
Gegrilde ribeye, bavette met pepersaus, spareribs, aubergine met gerookte paprika |
Richtwaarden voor de twee klassieke stijlen. Jaargang, hoogteligging en producent zorgen voor afwijkingen.
Bij koele syrah voelen de tannines strak en bijna krijtachtig aan, bij warme shiraz eerder als fluweel, terwijl er evenveel structuur in het glas zit. Waar beide stijlen liggen op de schaal van licht naar vol lees je in de gids over rode wijn.
Wil je de warme stijl leren kennen, begin dan bij het archetype. De Peter Lehmann The Barossan Shiraz (22,50 euro) is precies dat: Barossa Valley met bramencompote, mokka en drop, en genoeg zuur om niet plakkerig te worden. Daarmee zit je in het segment van 18 tot 25 euro, voor beide stijlen de plek waar herkomst begint te tellen. Ter vergelijking: een Crozes-Hermitage van een degelijk domein kost 14 tot 32 euro, en voor een Côte-Rôtie van Guigal of Jamet betaal je in België 65 tot 130 euro.
Rotundone: waarom syrah naar zwarte peper ruikt
De pepertoets van noordelijke Rhône-syrah is geen proeversjargon. Ze komt van rotundone, een sesquiterpeen dat in 2008 werd geïdentificeerd door Wood, Siebert en Parker van The Australian Wine Research Institute in het Journal of Agricultural and Food Chemistry. Het molecuul is bijzonder krachtig: de geurdrempel ligt rond 16 nanogram per liter in rode wijn.
De aanmaak gebeurt in de schil van de druif, tijdens de laatste weken voor de pluk, en daar zit de kwetsbaarheid. Veldproeven tonen dat de opbouw omgekeerd evenredig loopt met de temperatuur in de troszone. Krijgt de tros aanhoudend direct zonlicht of temperaturen boven 25 tot 30 graden, dan valt de aanmaak stil of breekt het molecuul af. Syrah uit koele streken zoals Saint-Joseph of Victoria zit ver boven de detectiedrempel. In hete jaargangen zakt de concentratie eronder en verdwijnt de peper achter chocolade en confituur.
Dat verklaart de vraag die ik het vaakst krijg: waarom ruikt een Crozes-Hermitage van 20 euro naar versgemalen peper en mist een duurdere Barossa-shiraz dat volledig? Niet omdat de ene beter gemaakt is, maar omdat de zon het syntheseproces al lang voor de oogst heeft afgebroken.
Er speelt nog iets. Proefpanels van The Australian Wine Research Institute stelden vast dat 20 tot 25 procent van de mensen specifieke anosmie heeft voor rotundone, bij breder consumentenonderzoek oplopend tot 40 procent. Die groep ruikt de peper simpelweg niet, ook niet bij hoge doseringen. Proeft je partner enkel kers en braam waar jij peper ruikt, dan heeft niemand het mis.
Wat syrah toevoegt aan een GSM-blend
In een GSM-blend, de assemblage van grenache, syrah en mourvèdre uit de zuidelijke Rhône en Zuid-Australië, heeft syrah een afgebakende rol. Grenache levert het gulle rode fruit, hoge suikers en een zachte aanzet met weinig tannine. Syrah brengt het tegenwicht in het middenpalet: donkere anthocyanen voor kleur, zuren die het geheel rechthouden, cassis en braam, en die kruidige pepertoon. Mourvèdre sluit af met aardsheid, stevige schiltannines en bewaarpotentieel.
Daarom is GSM op de Belgische markt zo populair tussen 8 en 15 euro. De Les Bertholets GSM Grande Reserve (9,50 euro) is mijn standaardvoorbeeld als iemand wil voelen wat syrah in een blend doet zonder meteen 25 euro uit te geven.
Syrah werkt ook buiten die klassieke drie. In de Chemin des Poètes Cabernet Syrah (10 euro) legt cabernet sauvignon de ruggengraat en zorgt syrah voor het sappige middenstuk. In de Radacini Reserva Cabernet/Merlot/Syrah (16,50 euro) doet hij hetzelfde, maar ronder.
Shiraz en syrah aan tafel
Schenk beide stijlen tussen 16 en 18 graden. De strakke zuren en hoekige tannines van syrah snijden door het vet van lam en wild, waardoor lamsbout met rozemarijn, fazant, haas en klassiek Vlaams stoofvlees met abdijbier logische partners zijn. De zoetere fruitigheid van shiraz vraagt om karamellisatie en rook: gegrilde ribeye, bavette met pepersaus, sticky spareribs. Vegetarisch werkt even goed, met truffelrisotto of portobello naast syrah en geroosterde aubergine met gerookte paprika naast shiraz. Het overzicht per vleessoort staat in mijn gids over welke wijn bij vlees, de rest van de spelregels in mijn tabel met serveertemperaturen.
Tom's tip: ruikt je jonge Saint-Joseph of Crozes-Hermitage naar lucifers of rubber, gooi de fles dan niet weg. Dat is reductie, en syrah is daar van nature gevoelig voor. Een brede karaf en anderhalf uur lucht ruimen die tonen op; een warme shiraz heeft genoeg aan 45 tot 60 minuten.
Waar de tweedeling begint te barsten
De vuistregel koel is syrah, warm is shiraz helpt je in de winkel, maar waterdicht is ze niet. Yohan Castaing schreef voor The Wine Advocate dat de noordelijke Rhône haar identiteit onder druk ziet staan: in de hete oogstjaren 2018, 2019, 2020 en 2022 haalden Saint-Joseph, Crozes-Hermitage en Cornas moeiteloos 14,5 tot 15 procent alcohol bij stijgende pH. Deborah Parker Wong stelde in dezelfde periode vast dat we de peperige tonen van syrah aan het verliezen zijn.
Omgekeerd doet Australië al lang meer dan kracht. Adelaide Hills, Eden Valley, de Grampians en Canberra District leveren wijnen van 13 tot 13,5 procent met markante zuren en rotundonewaarden die de Rhône evenaren. Niet toevallig drukken die domeinen vaak bewust Syrah op hun etiket.
Het etiket is dus een intentieverklaring geworden, geen keurmerk. Eerlijk blijven hoort daarbij: in mijn volledige assortiment staat vandaag geen noordelijke Rhône, wel de Australische stijl en de blends hierboven. Zoek je die peperige Franse fles, stuur me dan een bericht en ik ga er voor je achteraan. Wat ik wel geproefd en gehouden heb, vind je in de Top 50.
Veelgestelde vragen over shiraz en syrah
Wat is het verschil tussen syrah en shiraz?
Syrah en shiraz zijn genetisch exact dezelfde druif. Het verschil zit in stijl en herkomst: syrah verwijst naar de klassieke Franse koelklimaatstijl met frisse zuren en zwarte peper, shiraz naar de warmere Australische stijl met weelderig rijp fruit, een volle body en tonen van chocolade en drop.
Waarom ruikt syrah naar zwarte peper?
De geur van zwarte peper in syrah komt van het sesquiterpeen rotundone. Dat molecuul ontstaat in de druivenschil tijdens gematigde groeiseizoenen. Omdat rotundone uitzonderlijk gevoelig is voor warmte, breekt het af bij hittegolven. Daardoor verliest shiraz uit een warm klimaat die pepertoets bijna volledig.
Hoe smaakt een klassieke shiraz?
Een klassieke shiraz uit een warm klimaat smaakt krachtig, genereus en fluweelzacht. In het glas herken je rijpe bramen, bosbessencompote, zwarte pruim, pure chocolade, drop en vanille. De tannines zijn rond en rijp, met een alcoholpercentage dat meestal rond 14,5 tot 15 procent ligt.
Wat is een GSM-blend in wijn?
Een GSM-blend is een assemblage van grenache, syrah en mourvèdre. Grenache zorgt voor sappig rood fruit, warmte en alcohol. Syrah levert donker fruit, kleurdiepte, zuren en zwarte peper. Mourvèdre sluit af met aardse tonen, stevige tannines en bewaarpotentieel. In België kost zo'n fles meestal 8 tot 15 euro.
Op welke temperatuur serveer je syrah en shiraz?
Serveer syrah en shiraz tussen 16 en 18 graden. Boven 19 graden verdampt de alcohol te hevig en proeft een volle shiraz branderig en log. Een syrah rond 16 graden laat net zijn viooltjestonen, levendige zuren en peperige mineraliteit het beste uitkomen.
Hoe lang kan je een fles syrah of shiraz bewaren?
Eenvoudige instapflessen drink je het best binnen 3 tot 5 jaar. Dorpswijnen zoals Crozes-Hermitage en degelijke Barossa-shiraz ontwikkelen zich mooi over 5 tot 10 jaar. Topappellaties zoals Hermitage, Côte-Rôtie en Cornas halen samen met iconische Australische cuvees vlot 15 tot 30 jaar.
Conclusie: shiraz of syrah is een stijlkeuze
Je kiest niet tussen twee druiven maar tussen twee temperaturen. Zoek je spanning, zuren en die peperkorrel, dan zoek je syrah uit een koele streek, en dat mag evengoed Victoria zijn als Saint-Joseph. Wil je weelde, zwart fruit en een fluwelen afdronk bij iets van de grill, dan wordt het shiraz.
Het snelste leermoment blijven twee glazen naast elkaar op dezelfde avond. Zet de Peter Lehmann The Barossan Shiraz naast de Les Bertholets GSM Grande Reserve, ruik eerst en drink daarna. Je hebt er geen diploma voor nodig, alleen tien minuten.
Proef stijlen naast elkaar in plaats van erover te lezen
Met de Discovery Box krijg je elke maand flessen van kleine domeinen in huis, met mijn uitleg erbij, zodat je koel en warm klimaat leert herkennen in je eigen keuken.
Zoek je een peperige syrah uit de noordelijke Rhône? Stuur me een berichtje via het contactformulier en ik zoek er een voor je op.
Geschreven door Tom Beirnaert — wijn-expert & oprichter van The Wine Box. Ik selecteer maandelijks wijnen van kleine domeinen wereldwijd en geloof dat goede wijn geen diploma vereist, alleen nieuwsgierigheid.
Shiraz of syrah: dezelfde druif, twee werelden
TL;DR — Shiraz en syrah zijn exact dezelfde druif. De naam op het etiket verraadt de stijl: syrah wijst op de koele Franse aanpak met frisse zuren, viooltjes en zwarte peper, shiraz op de warme Australische stijl met rijpe braam, chocolade en een vollere body. Die pepertoets is geen verbeelding maar een molecule die bij hitte afbreekt. Allebei schenk je tussen 16 en 18 graden.
Een klant zette vorig najaar twee flessen op mijn toog en vroeg welke van de twee de echte was. Links een Australische shiraz, rechts een Franse syrah. Hij had gelezen dat het dezelfde druif is en geloofde het niet, want de ene rook naar chocolade en de andere naar peper.
Hij had gelijk over wat hij rook en ongelijk over de druif. Hieronder staat waar dat verschil vandaan komt, welk molecuul achter die peper zit en welke fles bij welke avond past.
Geschreven door Tom Beirnaert, wijn-expert & oprichter van The Wine Box.
Wat is het verschil tussen shiraz en syrah?
Shiraz en syrah zijn exact dezelfde druif. De naam verraadt de stijl, niet de soort: staat er syrah op het etiket, dan mikt de wijnmaker op het Europese koelklimaatprofiel met spanning, zuren en specerijen. Staat er shiraz, dan krijg je de warmklimaatstijl met rijp fruit, concentratie en een rondere textuur.
Dat de druif volledig Frans is, staat sinds 1998 vast. Onderzoek onder leiding van dr. Carole Meredith (University of California, Davis) en Jean-Michel Boursiquot (ENSA Montpellier) toonde met DNA-merkers aan dat syrah een natuurlijke kruising is van twee inheemse rassen: de blauwe Dureza uit de Ardèche en de witte Mondeuse Blanche uit de Savoie. De wieg van de druif ligt dus in het noordelijke Rhône-dal. Meer over zulke stambomen staat in druivenrassen uitgelegd.
De tweede naam is een schrijffout die is blijven plakken. James Busby verzamelde in 1831 en 1832 stekken op de heuvel van Hermitage en noteerde de druif fonetisch als Scyras en Ciras. In januari 1833 kwamen die stokken aan in Sydney aan boord van de Camden. De Australische tongval maakte er Shiraz van, en halverwege de negentiende eeuw schreef iedereen het zo.
Het verhaal over kruisvaarders die de druif uit de Perzische stad Shiraz meebrachten, klopt dus niet. Die stad maakte eeuwenlang naam met witte wijn. Dezelfde verwarring speelt bij pinot grigio en pinot gris, waar één druif twee namen draagt. Bij merlot en cabernet sauvignon gaat het wél om twee verschillende druiven.
Shiraz tegenover syrah: wat het klimaat met de druif doet
Het smaakverschil komt van temperatuur. In koele terroirs zoals de noordelijke Rhône bouwt de druif traag suiker op, behoudt ze haar zuren en blijft de alcohol rond 12,5 tot 13,5 procent. In Barossa Valley en McLaren Vale stapelt de suiker snel op en verdwijnt het appelzuur door de warme nachten, wat wijnen van 14,5 tot 15,5 procent oplevert met fluwelen tannines.
Richtwaarden voor de twee klassieke stijlen. Jaargang, hoogteligging en producent zorgen voor afwijkingen.
Bij koele syrah voelen de tannines strak en bijna krijtachtig aan, bij warme shiraz eerder als fluweel, terwijl er evenveel structuur in het glas zit. Waar beide stijlen liggen op de schaal van licht naar vol lees je in de gids over rode wijn.
Wil je de warme stijl leren kennen, begin dan bij het archetype. De Peter Lehmann The Barossan Shiraz (22,50 euro) is precies dat: Barossa Valley met bramencompote, mokka en drop, en genoeg zuur om niet plakkerig te worden. Daarmee zit je in het segment van 18 tot 25 euro, voor beide stijlen de plek waar herkomst begint te tellen. Ter vergelijking: een Crozes-Hermitage van een degelijk domein kost 14 tot 32 euro, en voor een Côte-Rôtie van Guigal of Jamet betaal je in België 65 tot 130 euro.
Rotundone: waarom syrah naar zwarte peper ruikt
De pepertoets van noordelijke Rhône-syrah is geen proeversjargon. Ze komt van rotundone, een sesquiterpeen dat in 2008 werd geïdentificeerd door Wood, Siebert en Parker van The Australian Wine Research Institute in het Journal of Agricultural and Food Chemistry. Het molecuul is bijzonder krachtig: de geurdrempel ligt rond 16 nanogram per liter in rode wijn.
De aanmaak gebeurt in de schil van de druif, tijdens de laatste weken voor de pluk, en daar zit de kwetsbaarheid. Veldproeven tonen dat de opbouw omgekeerd evenredig loopt met de temperatuur in de troszone. Krijgt de tros aanhoudend direct zonlicht of temperaturen boven 25 tot 30 graden, dan valt de aanmaak stil of breekt het molecuul af. Syrah uit koele streken zoals Saint-Joseph of Victoria zit ver boven de detectiedrempel. In hete jaargangen zakt de concentratie eronder en verdwijnt de peper achter chocolade en confituur.
Dat verklaart de vraag die ik het vaakst krijg: waarom ruikt een Crozes-Hermitage van 20 euro naar versgemalen peper en mist een duurdere Barossa-shiraz dat volledig? Niet omdat de ene beter gemaakt is, maar omdat de zon het syntheseproces al lang voor de oogst heeft afgebroken.
Er speelt nog iets. Proefpanels van The Australian Wine Research Institute stelden vast dat 20 tot 25 procent van de mensen specifieke anosmie heeft voor rotundone, bij breder consumentenonderzoek oplopend tot 40 procent. Die groep ruikt de peper simpelweg niet, ook niet bij hoge doseringen. Proeft je partner enkel kers en braam waar jij peper ruikt, dan heeft niemand het mis.
Wat syrah toevoegt aan een GSM-blend
In een GSM-blend, de assemblage van grenache, syrah en mourvèdre uit de zuidelijke Rhône en Zuid-Australië, heeft syrah een afgebakende rol. Grenache levert het gulle rode fruit, hoge suikers en een zachte aanzet met weinig tannine. Syrah brengt het tegenwicht in het middenpalet: donkere anthocyanen voor kleur, zuren die het geheel rechthouden, cassis en braam, en die kruidige pepertoon. Mourvèdre sluit af met aardsheid, stevige schiltannines en bewaarpotentieel.
Daarom is GSM op de Belgische markt zo populair tussen 8 en 15 euro. De Les Bertholets GSM Grande Reserve (9,50 euro) is mijn standaardvoorbeeld als iemand wil voelen wat syrah in een blend doet zonder meteen 25 euro uit te geven.
Syrah werkt ook buiten die klassieke drie. In de Chemin des Poètes Cabernet Syrah (10 euro) legt cabernet sauvignon de ruggengraat en zorgt syrah voor het sappige middenstuk. In de Radacini Reserva Cabernet/Merlot/Syrah (16,50 euro) doet hij hetzelfde, maar ronder.
Shiraz en syrah aan tafel
Schenk beide stijlen tussen 16 en 18 graden. De strakke zuren en hoekige tannines van syrah snijden door het vet van lam en wild, waardoor lamsbout met rozemarijn, fazant, haas en klassiek Vlaams stoofvlees met abdijbier logische partners zijn. De zoetere fruitigheid van shiraz vraagt om karamellisatie en rook: gegrilde ribeye, bavette met pepersaus, sticky spareribs. Vegetarisch werkt even goed, met truffelrisotto of portobello naast syrah en geroosterde aubergine met gerookte paprika naast shiraz. Het overzicht per vleessoort staat in mijn gids over welke wijn bij vlees, de rest van de spelregels in mijn tabel met serveertemperaturen.
Tom's tip: ruikt je jonge Saint-Joseph of Crozes-Hermitage naar lucifers of rubber, gooi de fles dan niet weg. Dat is reductie, en syrah is daar van nature gevoelig voor. Een brede karaf en anderhalf uur lucht ruimen die tonen op; een warme shiraz heeft genoeg aan 45 tot 60 minuten.
Waar de tweedeling begint te barsten
De vuistregel koel is syrah, warm is shiraz helpt je in de winkel, maar waterdicht is ze niet. Yohan Castaing schreef voor The Wine Advocate dat de noordelijke Rhône haar identiteit onder druk ziet staan: in de hete oogstjaren 2018, 2019, 2020 en 2022 haalden Saint-Joseph, Crozes-Hermitage en Cornas moeiteloos 14,5 tot 15 procent alcohol bij stijgende pH. Deborah Parker Wong stelde in dezelfde periode vast dat we de peperige tonen van syrah aan het verliezen zijn.
Omgekeerd doet Australië al lang meer dan kracht. Adelaide Hills, Eden Valley, de Grampians en Canberra District leveren wijnen van 13 tot 13,5 procent met markante zuren en rotundonewaarden die de Rhône evenaren. Niet toevallig drukken die domeinen vaak bewust Syrah op hun etiket.
Het etiket is dus een intentieverklaring geworden, geen keurmerk. Eerlijk blijven hoort daarbij: in mijn volledige assortiment staat vandaag geen noordelijke Rhône, wel de Australische stijl en de blends hierboven. Zoek je die peperige Franse fles, stuur me dan een bericht en ik ga er voor je achteraan. Wat ik wel geproefd en gehouden heb, vind je in de Top 50.
Veelgestelde vragen over shiraz en syrah
Wat is het verschil tussen syrah en shiraz?
Syrah en shiraz zijn genetisch exact dezelfde druif. Het verschil zit in stijl en herkomst: syrah verwijst naar de klassieke Franse koelklimaatstijl met frisse zuren en zwarte peper, shiraz naar de warmere Australische stijl met weelderig rijp fruit, een volle body en tonen van chocolade en drop.
Waarom ruikt syrah naar zwarte peper?
De geur van zwarte peper in syrah komt van het sesquiterpeen rotundone. Dat molecuul ontstaat in de druivenschil tijdens gematigde groeiseizoenen. Omdat rotundone uitzonderlijk gevoelig is voor warmte, breekt het af bij hittegolven. Daardoor verliest shiraz uit een warm klimaat die pepertoets bijna volledig.
Hoe smaakt een klassieke shiraz?
Een klassieke shiraz uit een warm klimaat smaakt krachtig, genereus en fluweelzacht. In het glas herken je rijpe bramen, bosbessencompote, zwarte pruim, pure chocolade, drop en vanille. De tannines zijn rond en rijp, met een alcoholpercentage dat meestal rond 14,5 tot 15 procent ligt.
Wat is een GSM-blend in wijn?
Een GSM-blend is een assemblage van grenache, syrah en mourvèdre. Grenache zorgt voor sappig rood fruit, warmte en alcohol. Syrah levert donker fruit, kleurdiepte, zuren en zwarte peper. Mourvèdre sluit af met aardse tonen, stevige tannines en bewaarpotentieel. In België kost zo'n fles meestal 8 tot 15 euro.
Op welke temperatuur serveer je syrah en shiraz?
Serveer syrah en shiraz tussen 16 en 18 graden. Boven 19 graden verdampt de alcohol te hevig en proeft een volle shiraz branderig en log. Een syrah rond 16 graden laat net zijn viooltjestonen, levendige zuren en peperige mineraliteit het beste uitkomen.
Hoe lang kan je een fles syrah of shiraz bewaren?
Eenvoudige instapflessen drink je het best binnen 3 tot 5 jaar. Dorpswijnen zoals Crozes-Hermitage en degelijke Barossa-shiraz ontwikkelen zich mooi over 5 tot 10 jaar. Topappellaties zoals Hermitage, Côte-Rôtie en Cornas halen samen met iconische Australische cuvees vlot 15 tot 30 jaar.
Conclusie: shiraz of syrah is een stijlkeuze
Je kiest niet tussen twee druiven maar tussen twee temperaturen. Zoek je spanning, zuren en die peperkorrel, dan zoek je syrah uit een koele streek, en dat mag evengoed Victoria zijn als Saint-Joseph. Wil je weelde, zwart fruit en een fluwelen afdronk bij iets van de grill, dan wordt het shiraz.
Het snelste leermoment blijven twee glazen naast elkaar op dezelfde avond. Zet de Peter Lehmann The Barossan Shiraz naast de Les Bertholets GSM Grande Reserve, ruik eerst en drink daarna. Je hebt er geen diploma voor nodig, alleen tien minuten.
Proef stijlen naast elkaar in plaats van erover te lezen
Met de Discovery Box krijg je elke maand flessen van kleine domeinen in huis, met mijn uitleg erbij, zodat je koel en warm klimaat leert herkennen in je eigen keuken.
Zoek je een peperige syrah uit de noordelijke Rhône? Stuur me een berichtje via het contactformulier en ik zoek er een voor je op.
Geschreven door Tom Beirnaert — wijn-expert & oprichter van The Wine Box. Ik selecteer maandelijks wijnen van kleine domeinen wereldwijd en geloof dat goede wijn geen diploma vereist, alleen nieuwsgierigheid.