TL;DR — Tempranillo is met 195.076 hectare de meest aangeplante druif van Spanje (MAPA, 2024). Je proeft rode kers, pruim en aardbei, en na rijping op eik ook vanille, leder en tabak. Dezelfde druif heet in Ribera del Duero tinto fino, in Toro tinta de toro, in Castilla-La Mancha cencibel en in Portugal tinta roriz of aragonez. Genetisch is dat één ras; hoogte, bodem en klimaat bepalen je glas.
Vorige maand stond een klant bij mij in het magazijn met drie flessen: tempranillo, tinto fino en tinta de toro. Is dat dezelfde wijn, vroeg hij. Ja en nee. Botanisch is het één ras, maar de wijnen liggen soms verder uit elkaar dan pinot noir en syrah.
Met ruim 215.000 hectare staat tempranillo volgens de OIV derde bij de blauwe druivenrassen, na cabernet sauvignon en merlot. Hieronder lees je hoe hij smaakt, waarom hij zes namen draagt en wat crianza of reserva betekent. De streken zelf staan in mijn gids over Spaanse wijn.
Geschreven door Tom Beirnaert, wijn-expert & oprichter van The Wine Box.
Wat is tempranillo en hoe smaakt die druif?
Tempranillo is een autochtoon Spaans druivenras dat rode wijn geeft met kers, aardbei en pruim, plus vanille, leder en tabak zodra hij op eik rijpt. De body zit tussen medium en vol, de zuren zijn evenwichtig en de tannines ronden vlot af.
De naam komt van temprano, Castiliaans voor vroeg: de druif is twee tot vier weken eerder rijp dan garnacha, graciano en mazuelo, en dus binnen voor de najaarsregens. In 2012 toonden het Instituto de Ciencias de la Vid y del Vino en IMIDRA met DNA-profilering aan dat tempranillo een kruising is van de witte albillo mayor en de rode benedicto.
Eén eigenschap verklaart veel. Tempranillo heeft van nature lage zuren, typisch 4,0 tot 5,5 gram per liter, en een hoge pH. Daarom liggen de beste percelen hoog of op plekken met koude nachten. De tannines polymeriseren snel en ronden dus vroeger af dan die van nebbiolo, zoals ik uitleg in mijn artikel over wat tannines zijn.
Eén druif, zes namen: tinto fino, tinta de toro, cencibel, tinta roriz en aragonez
Tinto fino, tinta del país, tinta de toro, cencibel, ull de llebre, tinta roriz en aragonez zijn allemaal tempranillo. DNA-onderzoek met microsatellietmerkers bewees dat sluitend. Toch is het meer dan een weetje: eeuwen massaselectie binnen één omgeving leverden echte morfologische verschillen op.
Tinto fino en tinta del país groeien in Ribera del Duero op het Castiliaanse plateau tussen 750 en 1.000 meter. De bessen zijn compacter en de cuticula, het waslaagje op de schil, is dikker tegen uv-straling en felle temperatuurwissels. Meer schil betekent meer anthocyanen en tannine, en dus een donkerder, vlezigere wijn.
Tinta de toro gaat nog verder. De zandige kiezelbodems van Toro bleken immuun voor de druifluis, waardoor er nog ongeënte stokken van voor de phylloxera staan. Die geven minieme bessen en alcohol rond 15 procent. Wie Argentijnse malbec lekker vindt, zit hier goed.
Cencibel in Castilla-La Mancha en Valdepeñas is geselecteerd op droogteresistentie: grotere bessen, lagere zuren, genereus rood fruit. Ull de llebre is de Catalaanse naam in Penedès en geeft frissere, sappige wijn. Over de grens heet de druif tinta roriz in de Douro en de Dão, goed voor droge wijn en port, en aragonez in het hete Alentejo, waar hij zacht en pruimachtig uitvalt. Synoniemen bij andere druiven ontrafel ik in druivenrassen uitgelegd.
Rioja, Ribera del Duero en Toro naast elkaar
Het verschil tussen de drie tempranillo-streken zit in hoogte, klimaat en bodem. Rioja ligt het laagst en vangt Atlantische lucht op: elegantie en rood fruit. Ribera del Duero ligt op een gure hoogvlakte en geeft donkerder, vlezigere wijn. Toro is het heetst en gaat voluit voor kracht.
| Parameter |
DOCa Rioja |
DO Ribera del Duero |
DO Toro |
| Hoogteligging |
300 tot 700 meter, toppen in Rioja Alta en Alavesa tot 750 meter |
720 tot 1.000 meter op het Castiliaanse plateau |
620 tot 840 meter op de terrassen van de Duero |
| Klimaat |
Gematigd continentaal, Atlantisch in het westen, mediterraan getemperd in het oosten. 400 tot 550 mm neerslag |
Extreem continentaal, hete zomers, ijzige winters, dagschommeling tot 20 °C. 400 tot 450 mm |
Extreem continentaal en semi-aride, zeer droge lucht. 350 tot 400 mm |
| Bodem |
Kalkhoudende klei, alluviale rolkeien en ijzerhoudende rode klei |
Banden van tertiair slib, zware klei en kalksteenrichels |
Grof zand en alluviale kiezels op een dichte kleiondergrond |
| Alcohol |
13,5 tot 14,5 procent |
14,0 tot 15,0 procent |
14,5 tot 15,5 procent en hoger |
| Smaakprofiel |
Rode kers, aardbei, gedroogde vijg, cederhout, tabak. Medium-plus zuren, lineaire elegantie. Meestal een assemblage met 75 tot 90 procent tempranillo |
Braam, bosbessencompote, mokka, grafiet, bittere chocolade. Vlezige body, krijtige tannines. Vrijwel altijd monocépage |
Rijpe zwarte bes, teer, zoethout, zwarte peper, espresso. Massieve concentratie, dichte fenolen. Nagenoeg 100 procent tinta de toro |
| Prijsindicatie België |
Crianza 7,50 tot 14 euro, reserva 14 tot 28 euro, topcuvée vanaf 35 euro |
Roble 10 tot 15 euro, crianza 16 tot 32 euro, single vineyard vanaf 38 euro |
Jonge stijl 9 tot 15 euro, crianza 16 tot 30 euro, oude stokken vanaf 32 euro |
Bronnen: Consejo Regulador DOCa Rioja, DO Ribera del Duero en DO Toro (2024-2025). Prijzen zijn Belgische indicaties.
Crianza, reserva en gran reserva: de regels verschillen per streek
Crianza, reserva en gran reserva zeggen niets over de kwaliteit van de druiven, alleen over hoelang de wijn op vat en op fles lag. Die minima verschillen per appellatie, iets wat de meeste etiketuitleg overslaat.
| Categorie |
DOCa Rioja |
DO Ribera del Duero |
DO Toro |
| Joven of roble |
Geen verplichte vatrijping |
Geen verplichte vatrijping. De vermelding roble vraagt minstens 3 maanden hout in vaten tot 600 liter |
Geen verplichte vatrijping |
| Crianza |
24 maanden totaal, waarvan minstens 12 maanden op eik van 225 liter |
24 maanden totaal, waarvan minstens 12 maanden op eik van maximaal 330 liter |
24 maanden totaal, waarvan minstens 6 maanden op eik van maximaal 330 liter |
| Reserva |
36 maanden totaal, waarvan minstens 12 maanden op vat en 6 maanden op fles |
36 maanden totaal, waarvan minstens 12 maanden op vat, de rest op fles |
36 maanden totaal, waarvan minstens 12 maanden op vat en 12 maanden op fles |
| Gran reserva |
60 maanden totaal, waarvan minstens 24 maanden op vat en 24 maanden op fles |
60 maanden totaal, waarvan minstens 24 maanden op vat en 36 maanden op fles |
60 maanden totaal, waarvan minstens 24 maanden op vat en 36 maanden op fles |
Bronnen: de pliegos de condiciones van DOCa Rioja en DO Ribera del Duero en het lastenboek DOP Toro (MAPA, 2025). Telkens wettelijke minima.
Twee verschillen springen eruit. Rioja verplicht de barrique van strikt 225 liter, Ribera del Duero laat vaten tot 330 liter toe. Een groter vat betekent minder houtcontact per liter, en dus een subtielere houtsignatuur. Voor gran reserva vraagt Ribera del Duero bovendien 36 maanden flesrust tegenover 24 in Rioja.
Toro valt op met zes maanden hout voor een crianza, omdat de forse tannines van tinta de toro anders uitdrogen. Kwaliteitsmakers gaan in de praktijk naar twaalf maanden.
Amerikaans eiken, Frans eiken en de derde weg
De kokos- en vanilletoon van een klassieke Rioja komt niet van de druif maar van het vat. Amerikaans wit eiken, Quercus alba, zit vol whiskylactonen en vanilline die in de wijn migreren. Frans eiken heeft meer ellagitannines: cederhout, zwarte peper en pure chocolade.
Toen Franse oenologen eind negentiende eeuw voor de phylloxera naar Haro vluchtten, legden ze de basis voor lange rijping op oude Amerikaanse vaten: bleke wijnen vol tabak en leder, zoals bij R. López de Heredia. In de jaren negentig kwam de tegenbeweging: nieuw Frans hout en 15 procent alcohol. Vandaag signaleert Tim Atkin MW een derde weg: oude ongeënte stokken, opbrengsten onder 3.500 kilo per hectare en foeders van 1.200 tot 5.000 liter, met vino de pueblo of viñedo singular op het etiket.
De scherpste kritiek op tempranillo hoort hier thuis, en is deels terecht. Critici noemen de druif een neutrale smaakdrager die zijn complexiteit van het vat krijgt. Bij hoge rendementen op warme vlaktes klopt dat. Maar op arme kalkhellingen tussen 600 en 900 meter, met beperkte opbrengsten, komt een minerale kern van krijt, viooltjes en bloedsinaasappel boven. Het probleem zit in de wijngaard, niet in het ras.
Tom's tip: Vind je Rioja te veel naar vanille en kokos smaken, dan ligt dat niet aan de druif maar aan het Amerikaanse eiken. Zoek een joven of cosecha zonder vatrijping, of een wijn die op grote foeders rijpte. Twijfel je bij een etiket, stuur me gerust een foto.
Tempranillo aan tafel: serveren, bewaren en combineren
Schenk een joven of roble op 14 tot 16 graden, licht gekoeld dus, zoals de meeste lichte rode wijnen in de zomer. Crianza gaat op 16 tot 17 graden, reserva en gran reserva op 17 tot 18. Decanteren hoeft enkel bij jonge reserva's en stevige Ribera del Duero: een tot twee uur in een brede karaf.
Voor de kelder: joven en roble drink je binnen een tot drie jaar, een crianza houdt vier tot acht jaar, een reserva acht tot vijftien en een gran reserva vijftien tot vijfendertig jaar. Leg er geen supermarktcrianza van onder de acht euro bij: die verliest zijn fruit en laat enkel houtsmaak achter.
Aan tafel werkt de druif overal. Jonge stijlen en crianza gaan met tapas, jamón ibérico en chorizo, reserva's met gebraden lamsbout of entrecôte, en een gran reserva hou ik voor haarwild en ossenstaart. Dat lukt omdat vleeseiwitten en vet zich binden aan de gepolymeriseerde tannines: de wrangheid valt weg. Meer daarover in mijn gids over welke wijn bij welk vlees past en mijn stijlgids over rode wijn.
Wat krijg je voor je geld in België?
Tussen zes en tien euro vind je in de Belgische supermarkt technisch vlekkeloze Rioja: El Coto Crianza staat bij Colruyt rond 6,60 euro, Viña Pomal Crianza dook bij Delhaize onder de acht euro. Eerlijke doordeweekse flessen uit miljoenenproducties. Ik noem ze als ijkpunt, niet als aanrader.
De sprong zit tussen 18 en 35 euro. Daar werken onafhankelijke domeinen met oude wijngaarden, lage rendementen en maatwerk in hout of foeder. Dat geeft balans in plaats van een houtlaagje over gemiddelde druiven. Daarom selecteer ik in die band, en ligt er in de Top 50 geen fles uit het supermarktrek.
Twee Spanjaarden uit mijn assortiment tonen de uitersten. De A Cappela Crianza uit Ribera del Duero kost 15 euro en zit net onder de crianza-band van die streek: donker fruit, krijtige tannine, de concentratie van het plateau. De Ordoñez Bodega Vatan Triton Tinto de Toro aan 32 euro is het andere uiterste: zwarte bes, zoethout en een dichtheid die om lamsvlees vraagt.
Veelgestelde vragen over tempranillo
Hoe smaakt een tempranillo wijn?
Tempranillo smaakt vooral naar sappige rode en donkere kers, aardbei, pruim en zwarte bes. Rijping op eiken vaten voegt daar vanille, tabak, cederhout, leder en specerijen aan toe. De wijn heeft een medium tot volle body met evenwichtige zuren en vlot afgeronde tannines.
Is tinto fino exact dezelfde druif als tempranillo?
Genetisch zijn tinto fino en tempranillo volledig identiek. Door eeuwenlange selectie op het hoogplateau van Ribera del Duero heeft tinto fino kleinere bessen en een dikkere schil ontwikkeld. Daardoor geeft dezelfde druif daar wijnen met intensere kleur, stevigere tannines en meer structuur dan in Rioja.
Wat is het verschil tussen crianza, reserva en gran reserva?
Het verschil ligt wettelijk vast in de rijping op vat en op fles. Een crianza rijpt twee jaar, waarvan een jaar op vat, in Toro zes maanden. Een reserva rijpt drie jaar met twaalf maanden op vat. Een gran reserva rijpt vijf jaar, waarvan twee op hout.
Waarom ruikt traditionele Rioja naar vanille en kokos?
Dat geurbeeld komt van langdurige rijping op vaten van Amerikaans eiken, Quercus alba. Dat hout bevat van nature hoge concentraties cis- en trans-whiskylactonen en vanilline. Tijdens de vatrijping migreren die verbindingen naar de wijn, met aroma's van romige vanille, geroosterde kokos en dille als resultaat.
Moet je een fles tempranillo decanteren?
Jonge fruitige tempranillo en toegankelijke crianza hoeven niet in een karaf, vooraf ontkurken volstaat. Een geconcentreerde jonge reserva of krachtige Ribera del Duero heeft baat bij een tot twee uur beluchting in een brede karaf. Oude gran reserva's schenk je pas vlak voor het drinken over.
Hoelang kan je een tempranillo bewaren?
Eenvoudige jonge tempranillo in de stijl joven of roble drink je het best binnen een tot drie jaar na de oogst. Goede crianza blijft vier tot acht jaar op niveau. Reserva's en gran reserva's van degelijke domeinen ontwikkelen zich tien tot vijfentwintig jaar in een koele kelder.
Besluit: tempranillo is geen stijl maar een startpunt
Onthoud vooral dit: tempranillo is geen smaakbelofte maar een vertrekpunt. Dat ras dekt alles van een sappige joven van vijftien euro tot een gran reserva die dertig jaar meegaat. Wat je echt moet lezen zijn de streek, de rijpingscategorie en de vatgrootte.
Mijn voorkeur ligt bij makers die het hout op de achtergrond houden, tussen vijftien en vijfendertig euro. Wie de druif wil leren kennen, proeft best een Rioja crianza naast een tinto fino uit Ribera del Duero. Dat contrast leert je meer dan tien pagina's tekst. Het volledige aanbod staat in het assortiment.
Druiven leren kennen zonder zelf te kiezen
Met de Discovery Box krijg je elke maand flessen van kleine domeinen die ik zelf uitkies, met uitleg over druif en streek. Zo proef je tempranillo naast malbec en bouw je smaakgeheugen op.
Zoek je een Spanjaard die ik niet in huis heb, stuur me een bericht via het contactformulier en ik zoek hem voor je op.
Geschreven door Tom Beirnaert — wijn-expert & oprichter van The Wine Box. Ik selecteer maandelijks wijnen van kleine domeinen wereldwijd en geloof dat goede wijn geen diploma vereist, alleen nieuwsgierigheid.
Tempranillo uitgelegd: van Rioja tot Ribera del Duero
TL;DR — Tempranillo is met 195.076 hectare de meest aangeplante druif van Spanje (MAPA, 2024). Je proeft rode kers, pruim en aardbei, en na rijping op eik ook vanille, leder en tabak. Dezelfde druif heet in Ribera del Duero tinto fino, in Toro tinta de toro, in Castilla-La Mancha cencibel en in Portugal tinta roriz of aragonez. Genetisch is dat één ras; hoogte, bodem en klimaat bepalen je glas.
Vorige maand stond een klant bij mij in het magazijn met drie flessen: tempranillo, tinto fino en tinta de toro. Is dat dezelfde wijn, vroeg hij. Ja en nee. Botanisch is het één ras, maar de wijnen liggen soms verder uit elkaar dan pinot noir en syrah.
Met ruim 215.000 hectare staat tempranillo volgens de OIV derde bij de blauwe druivenrassen, na cabernet sauvignon en merlot. Hieronder lees je hoe hij smaakt, waarom hij zes namen draagt en wat crianza of reserva betekent. De streken zelf staan in mijn gids over Spaanse wijn.
Geschreven door Tom Beirnaert, wijn-expert & oprichter van The Wine Box.
Wat is tempranillo en hoe smaakt die druif?
Tempranillo is een autochtoon Spaans druivenras dat rode wijn geeft met kers, aardbei en pruim, plus vanille, leder en tabak zodra hij op eik rijpt. De body zit tussen medium en vol, de zuren zijn evenwichtig en de tannines ronden vlot af.
De naam komt van temprano, Castiliaans voor vroeg: de druif is twee tot vier weken eerder rijp dan garnacha, graciano en mazuelo, en dus binnen voor de najaarsregens. In 2012 toonden het Instituto de Ciencias de la Vid y del Vino en IMIDRA met DNA-profilering aan dat tempranillo een kruising is van de witte albillo mayor en de rode benedicto.
Eén eigenschap verklaart veel. Tempranillo heeft van nature lage zuren, typisch 4,0 tot 5,5 gram per liter, en een hoge pH. Daarom liggen de beste percelen hoog of op plekken met koude nachten. De tannines polymeriseren snel en ronden dus vroeger af dan die van nebbiolo, zoals ik uitleg in mijn artikel over wat tannines zijn.
Eén druif, zes namen: tinto fino, tinta de toro, cencibel, tinta roriz en aragonez
Tinto fino, tinta del país, tinta de toro, cencibel, ull de llebre, tinta roriz en aragonez zijn allemaal tempranillo. DNA-onderzoek met microsatellietmerkers bewees dat sluitend. Toch is het meer dan een weetje: eeuwen massaselectie binnen één omgeving leverden echte morfologische verschillen op.
Tinto fino en tinta del país groeien in Ribera del Duero op het Castiliaanse plateau tussen 750 en 1.000 meter. De bessen zijn compacter en de cuticula, het waslaagje op de schil, is dikker tegen uv-straling en felle temperatuurwissels. Meer schil betekent meer anthocyanen en tannine, en dus een donkerder, vlezigere wijn.
Tinta de toro gaat nog verder. De zandige kiezelbodems van Toro bleken immuun voor de druifluis, waardoor er nog ongeënte stokken van voor de phylloxera staan. Die geven minieme bessen en alcohol rond 15 procent. Wie Argentijnse malbec lekker vindt, zit hier goed.
Cencibel in Castilla-La Mancha en Valdepeñas is geselecteerd op droogteresistentie: grotere bessen, lagere zuren, genereus rood fruit. Ull de llebre is de Catalaanse naam in Penedès en geeft frissere, sappige wijn. Over de grens heet de druif tinta roriz in de Douro en de Dão, goed voor droge wijn en port, en aragonez in het hete Alentejo, waar hij zacht en pruimachtig uitvalt. Synoniemen bij andere druiven ontrafel ik in druivenrassen uitgelegd.
Rioja, Ribera del Duero en Toro naast elkaar
Het verschil tussen de drie tempranillo-streken zit in hoogte, klimaat en bodem. Rioja ligt het laagst en vangt Atlantische lucht op: elegantie en rood fruit. Ribera del Duero ligt op een gure hoogvlakte en geeft donkerder, vlezigere wijn. Toro is het heetst en gaat voluit voor kracht.
Bronnen: Consejo Regulador DOCa Rioja, DO Ribera del Duero en DO Toro (2024-2025). Prijzen zijn Belgische indicaties.
Crianza, reserva en gran reserva: de regels verschillen per streek
Crianza, reserva en gran reserva zeggen niets over de kwaliteit van de druiven, alleen over hoelang de wijn op vat en op fles lag. Die minima verschillen per appellatie, iets wat de meeste etiketuitleg overslaat.
Bronnen: de pliegos de condiciones van DOCa Rioja en DO Ribera del Duero en het lastenboek DOP Toro (MAPA, 2025). Telkens wettelijke minima.
Twee verschillen springen eruit. Rioja verplicht de barrique van strikt 225 liter, Ribera del Duero laat vaten tot 330 liter toe. Een groter vat betekent minder houtcontact per liter, en dus een subtielere houtsignatuur. Voor gran reserva vraagt Ribera del Duero bovendien 36 maanden flesrust tegenover 24 in Rioja.
Toro valt op met zes maanden hout voor een crianza, omdat de forse tannines van tinta de toro anders uitdrogen. Kwaliteitsmakers gaan in de praktijk naar twaalf maanden.
Amerikaans eiken, Frans eiken en de derde weg
De kokos- en vanilletoon van een klassieke Rioja komt niet van de druif maar van het vat. Amerikaans wit eiken, Quercus alba, zit vol whiskylactonen en vanilline die in de wijn migreren. Frans eiken heeft meer ellagitannines: cederhout, zwarte peper en pure chocolade.
Toen Franse oenologen eind negentiende eeuw voor de phylloxera naar Haro vluchtten, legden ze de basis voor lange rijping op oude Amerikaanse vaten: bleke wijnen vol tabak en leder, zoals bij R. López de Heredia. In de jaren negentig kwam de tegenbeweging: nieuw Frans hout en 15 procent alcohol. Vandaag signaleert Tim Atkin MW een derde weg: oude ongeënte stokken, opbrengsten onder 3.500 kilo per hectare en foeders van 1.200 tot 5.000 liter, met vino de pueblo of viñedo singular op het etiket.
De scherpste kritiek op tempranillo hoort hier thuis, en is deels terecht. Critici noemen de druif een neutrale smaakdrager die zijn complexiteit van het vat krijgt. Bij hoge rendementen op warme vlaktes klopt dat. Maar op arme kalkhellingen tussen 600 en 900 meter, met beperkte opbrengsten, komt een minerale kern van krijt, viooltjes en bloedsinaasappel boven. Het probleem zit in de wijngaard, niet in het ras.
Tom's tip: Vind je Rioja te veel naar vanille en kokos smaken, dan ligt dat niet aan de druif maar aan het Amerikaanse eiken. Zoek een joven of cosecha zonder vatrijping, of een wijn die op grote foeders rijpte. Twijfel je bij een etiket, stuur me gerust een foto.
Tempranillo aan tafel: serveren, bewaren en combineren
Schenk een joven of roble op 14 tot 16 graden, licht gekoeld dus, zoals de meeste lichte rode wijnen in de zomer. Crianza gaat op 16 tot 17 graden, reserva en gran reserva op 17 tot 18. Decanteren hoeft enkel bij jonge reserva's en stevige Ribera del Duero: een tot twee uur in een brede karaf.
Voor de kelder: joven en roble drink je binnen een tot drie jaar, een crianza houdt vier tot acht jaar, een reserva acht tot vijftien en een gran reserva vijftien tot vijfendertig jaar. Leg er geen supermarktcrianza van onder de acht euro bij: die verliest zijn fruit en laat enkel houtsmaak achter.
Aan tafel werkt de druif overal. Jonge stijlen en crianza gaan met tapas, jamón ibérico en chorizo, reserva's met gebraden lamsbout of entrecôte, en een gran reserva hou ik voor haarwild en ossenstaart. Dat lukt omdat vleeseiwitten en vet zich binden aan de gepolymeriseerde tannines: de wrangheid valt weg. Meer daarover in mijn gids over welke wijn bij welk vlees past en mijn stijlgids over rode wijn.
Wat krijg je voor je geld in België?
Tussen zes en tien euro vind je in de Belgische supermarkt technisch vlekkeloze Rioja: El Coto Crianza staat bij Colruyt rond 6,60 euro, Viña Pomal Crianza dook bij Delhaize onder de acht euro. Eerlijke doordeweekse flessen uit miljoenenproducties. Ik noem ze als ijkpunt, niet als aanrader.
De sprong zit tussen 18 en 35 euro. Daar werken onafhankelijke domeinen met oude wijngaarden, lage rendementen en maatwerk in hout of foeder. Dat geeft balans in plaats van een houtlaagje over gemiddelde druiven. Daarom selecteer ik in die band, en ligt er in de Top 50 geen fles uit het supermarktrek.
Twee Spanjaarden uit mijn assortiment tonen de uitersten. De A Cappela Crianza uit Ribera del Duero kost 15 euro en zit net onder de crianza-band van die streek: donker fruit, krijtige tannine, de concentratie van het plateau. De Ordoñez Bodega Vatan Triton Tinto de Toro aan 32 euro is het andere uiterste: zwarte bes, zoethout en een dichtheid die om lamsvlees vraagt.
Veelgestelde vragen over tempranillo
Hoe smaakt een tempranillo wijn?
Tempranillo smaakt vooral naar sappige rode en donkere kers, aardbei, pruim en zwarte bes. Rijping op eiken vaten voegt daar vanille, tabak, cederhout, leder en specerijen aan toe. De wijn heeft een medium tot volle body met evenwichtige zuren en vlot afgeronde tannines.
Is tinto fino exact dezelfde druif als tempranillo?
Genetisch zijn tinto fino en tempranillo volledig identiek. Door eeuwenlange selectie op het hoogplateau van Ribera del Duero heeft tinto fino kleinere bessen en een dikkere schil ontwikkeld. Daardoor geeft dezelfde druif daar wijnen met intensere kleur, stevigere tannines en meer structuur dan in Rioja.
Wat is het verschil tussen crianza, reserva en gran reserva?
Het verschil ligt wettelijk vast in de rijping op vat en op fles. Een crianza rijpt twee jaar, waarvan een jaar op vat, in Toro zes maanden. Een reserva rijpt drie jaar met twaalf maanden op vat. Een gran reserva rijpt vijf jaar, waarvan twee op hout.
Waarom ruikt traditionele Rioja naar vanille en kokos?
Dat geurbeeld komt van langdurige rijping op vaten van Amerikaans eiken, Quercus alba. Dat hout bevat van nature hoge concentraties cis- en trans-whiskylactonen en vanilline. Tijdens de vatrijping migreren die verbindingen naar de wijn, met aroma's van romige vanille, geroosterde kokos en dille als resultaat.
Moet je een fles tempranillo decanteren?
Jonge fruitige tempranillo en toegankelijke crianza hoeven niet in een karaf, vooraf ontkurken volstaat. Een geconcentreerde jonge reserva of krachtige Ribera del Duero heeft baat bij een tot twee uur beluchting in een brede karaf. Oude gran reserva's schenk je pas vlak voor het drinken over.
Hoelang kan je een tempranillo bewaren?
Eenvoudige jonge tempranillo in de stijl joven of roble drink je het best binnen een tot drie jaar na de oogst. Goede crianza blijft vier tot acht jaar op niveau. Reserva's en gran reserva's van degelijke domeinen ontwikkelen zich tien tot vijfentwintig jaar in een koele kelder.
Besluit: tempranillo is geen stijl maar een startpunt
Onthoud vooral dit: tempranillo is geen smaakbelofte maar een vertrekpunt. Dat ras dekt alles van een sappige joven van vijftien euro tot een gran reserva die dertig jaar meegaat. Wat je echt moet lezen zijn de streek, de rijpingscategorie en de vatgrootte.
Mijn voorkeur ligt bij makers die het hout op de achtergrond houden, tussen vijftien en vijfendertig euro. Wie de druif wil leren kennen, proeft best een Rioja crianza naast een tinto fino uit Ribera del Duero. Dat contrast leert je meer dan tien pagina's tekst. Het volledige aanbod staat in het assortiment.
Druiven leren kennen zonder zelf te kiezen
Met de Discovery Box krijg je elke maand flessen van kleine domeinen die ik zelf uitkies, met uitleg over druif en streek. Zo proef je tempranillo naast malbec en bouw je smaakgeheugen op.
Zoek je een Spanjaard die ik niet in huis heb, stuur me een bericht via het contactformulier en ik zoek hem voor je op.
Geschreven door Tom Beirnaert — wijn-expert & oprichter van The Wine Box. Ik selecteer maandelijks wijnen van kleine domeinen wereldwijd en geloof dat goede wijn geen diploma vereist, alleen nieuwsgierigheid.